عجب از محبت من که در او اثر ندارد

غلط است هر که گوید دل به دل راه دارد

دل من ز غصه خون شد دل او خبر ندارد

قربون همتون برم

دوستت دارم شیوا

نمانده عمری و صد ها سخن به دل مانده

صدا که مرحم فریاد بود زخم مرا

پیش زخم عظیم دل خجل مانده

سلام به همگی

خیلی ممنونم که منو فراموش نمی کنید

من وقت زیادی ندارم

خدا حافظ

و آغاز عشق

دوستت دارم  شیوا

سلام دوستان عزیز من پس از ماه ها تلاش بالاخره وبلاگه جدیدمو که مخصوص داریوشه رو ساختم حتما سر بزنید 

     www.fagatdariush.blogfa.com

ای دل از عشق نوشتیم  نهان پیدا شد

 راز معشوقه نوشتیم جهان  رسوا   شد

ای دل از قافیه جا مانده  چه بی پروا شد

روزگاریست که معشوقه ما پیدا شد

انسان با گریه وارد این گیتی میشه  چون براش ناشناسه وقتی اجبار موندنو میبینه سعی میکنه

 

خودشو با مکان جدید هماهنگ کنه زیبایهای دنیارو کم کم  بی نظیر میبینه با اینکه میدونه باز

 

 مثل مکان قبلیش  موندنی نیست و مسافره  به دنیا و متعلقاتش دل میبنده ولی غافل از اینکه

 

فقط دل بسته وهیچ تلاشی برای بهتر استفاده کردن از این موقعیت و مکان نکرده نمیدونسته

 

که وارد بازی  زمان  شدو فکر سرگرم کردن خودشه و از بازی لذت میبره ولی

 

زمان این  بازی تموم میشه وتکرار نداره بهتره که مراحلو پشت سر بذاریم و با کمترین

 

اشتباه بازیرو به پایان برسونیم  و همانطوری که تو مکان قبلی جسم رشد کرد و پا به این

 

دنیا گذاشت اینجا هم باید روح رشد کنه تا به مرحله بعد برسه پیدا کردن معشوقه سخت نیست

 

چون کنارمونه... برامون پیدا کردنش  سخته

 

همیشه وقتی تو جمعی تنها میشیم براحتی میبینمش دلیلشم اینه که تو اون لحظه میفهمیم

 

فقط یکیه که همیشه با ماست ولی باز هم..  زمان این واقعیتو از ما  دور میکنه و امانتهای

 

فانی این دنیا باز مارو مشغول خودشون میکنن

 

نمی دانم چه می خواهم خدایا

به دنبال چه می گردم شب و روز

چه می جوید نگاه خسته من

چرا افسرده است این قلب پر سوز

ز جمع آشنایان می گریزم

به کنجی می خزم آرام و خاموش

نگاهم غوطه ور در تیرگی ها

به بیمار دل خود می دهم گوش

گریزانم از این مردم که با من

به ظاهر همدم و یکرنگ هستند

ولی در باطن از فرط حقارت

به دامانم دو صد پیرایه بستند

از این مردم، که تا شعرم شنیدند

برویم چون گلی خوشبو شکفتند

ولی آن دم که در خلوت نشستند

مرا دیوانه ای بد نام گفتند

دل من، ای دیوانه من

که می سوزی ازین بیگانگی ها

مکن دیگر زدست غیر فریاد

خدا را، بس کن این دیوانگی ها

چوب الف بر سر ما، بغض من و آه منی

حک شده اسم من و تو، رو تن این تخته سیاه

ترکه ی بیداد و ستم ، مونده هنوز رو تن ما

دشت بی فرهنگی ما هرزه تموم علفاش

خوب اگه خوب ؛ بد اگه بد ، مرده دلای آدماش

دست من و تو باید این پرده ها رو پاره کنه

کی میتونه جز من و تو درد مارو چاره کنه ؟

بازم احساس تنهایی میکنم.تنهای تنها در سرزمینی نا اشنا میان حقایقی که از

ان گریزانم در این هنگام دنبال کسی میگردم تا حرف دلم رو برایش باز گو

کنم اما وقتی از همه کس وهمه چیز ناامید می شوم به خلوت ترین مکان پناه

می برم وبه دور از چشم دیگران اشک می ریزم اشک هایی که بیان کننده

درد های درونی ام هستند ودر میان اشک هایم تو را صدا می زنم ومیخاهم

که کنارم باشی ولی تو نیستی عزیزم وفقط یاد توست که به من ارامش میده

بیا پیشم امروز بیش از اندازه به تو محتاجم ....باورم کن... 

می نویسم اری من می نویسم از عشق برایت حرف می زنم تا تو باور کنی

چقدر دوستت دارم عشق را معنا می کنم تا بفهمی معنای عشق من تویی من

زندگی می کنم تا بدانی برای تو زنده ام ای تمام زندگی ای همه هستی من...

وقتی سکوت می کنم تو فکراینم که تا کی با من می مونی وقتی تو چشمات

خیره می شم می خوام که از چشمام حرفمو بخونی وقتی سرمو روی سینه تو

میزارم دوست دارم با صدای قلبت اروم بشم وقتی دلم میگیره دوست دارم با

اغوش گرمت تمومه دل تنگی ام یادم بره وقتی بهت می گم دوستت دارم

مطمئن باش از ته قلب میگم...

یادت در ذهنم وعشقت در قلبم عطر مهربانیت در تمام وجودم است عزیزم

محبت را در پاکی نگاهت صداقت را در وجود مهربانت معنی کردم بدان

که زیباترین لحظه هایم در کنار تو بودن است...

                                                                ... بی تو می میرم...         

نمی دانم زندگی چیست...؟

اگر زندگی شکستن سکوت است سالهاست که من سکوت را شکسته ام

اگر زندگی خروش جویبار است سالهاست که من در چشمه ی جوشان

زندگی جوشیده ام اما این نکته را فراموش نمی کنم که زندگی بی وفاست

زندگی به من اموخت که چگونه اشک بریزم اما اشکایم به من نیاموخت

که چگونه زندگی کنم...

کاش می شد قلب ما از یاس بود

 تک تک گلبرگ آن احساس بود

پاک و سبز و ساده و بی ادعا

 کاش می شد بهتر از الماس بود

کاش می شد عشق را تفسیر کرد

عاشقی را با محبت سیرکرد

دخترک هميشه به پسرک ميگفت

من براي 3 چيز عاشق تو شدم

« 1-نجابت 2-وفاداريت 3-زيباييت »

پسرک روز تولد دختر

3 حيوان خانگي به او هديه داد

1-اسب 2-سگ 3-قناري

تا دخترک خواست دليلش را بپرسد

پسرک رفته بود براي هميشه

در مصلحت عشق جزء وفا نمي دانم

      کنار عشق بمانم چون جفا نمي دانم

          بر دو  رويان عالم جزء جفا  نمي دانم   

              هديه اي بهتر از عشق از خدا نمي دانم   

                       در  زلالي عشق جزء صفا  نمي دانم

                         چون عاشقم ترک  وفا هرگز نمي دانم              

                             خرده بر من نگيريد  جزء وفا نمي دانم!

كه وقتي به دنبالش روي ، ممكن است از دستانت بگريزد

گرفتنش برايت مشكل شود

امّا ، وقتي آرام در گوشه اي نشستي

ممكن است روي دستانت بنشيند

شقایق قصه ای دارد

میان سینه اش داغی نهفته

عشق يعنی انتظار و انتظار

عشق يعنی هرچه بينی عکس يار

عشق يعنی ديده بر در دوختن

عشق يعنی در فراقش سوختن

عشق يعنی شعله بر خرمن زدن

عشق يعنی رسم دل بر هم زدن

عشق يعنی لحظه های التهاب

عشق يعنی لحظه های ناب ناب

عشق یعنی با پرستو پر زدن

عشق يعنی آب بر آذر زدن

شقایق درد من یکی دوتا نیست

آخه درد من از بیگانه ها نیست

کسی خشکیده خون من تو دستاش

که حتی یک نفس ازمن جدا نیست

دلم مثل دلت خون شقایق

چشام دریای بارون شقایق

مثل مردن میمونه دل بریدن

ولی دل بستن آسونه شقایق